قدم میزنم وقتی حالم بده ، چه سخته بخندی با ناراحتی
یا مجبوری باشی توو این حالِ بد ، بخوابی با کابوسای لعنتی
یا مجبوری باشی تو دلتنگیات با یه خاطره گرم صحبت بشی
بگی و بخندی خودت با خودت ، تظاهر کنی غرقِ آرامشی
دوباره تو این خونه تنها شدم ، دوباره تو نیستی نگاهم کنی
نمیتونم این سخته باور کنم ، تو نیستی یه کم رو به راهم کنی
تو نیستی یه کم رو به راهم کنی