This is a modal window.
ابتدای پنجره محاورهای. دکمه اسکیپ پنجره را لغو میکند و میبندد.
انتهای پنجره محاورهای.
ما تمام زندگی را مدیون رویاهایمان هستیم رویاهایی که آسمان ها و زمین دشت ها و دریا ها را در می نوردند و ما را به دنبال خود به هر سرزمین نادیده و نا شناخته ای می برند.
ما را در دل تابستان می برند به قله های یخی کوهستان ها و در دل تاریکی می برند تا خورشید.
ما هنوز همان کسی هستیم که در کودکی بودیم همان گلوله ی پر سر و صدا و پر نشاطی که لبخند می بخشید به چهره ی تمام کسانی که می شناخت و نمی شناخت.
ما هنوز دلبسته ی تمام دلخوشی هایمان هستیم که روزی بازی هایمان بودند و حالا اسمش شده زندگی.
زمین که می خوردیم می گفتند بزرگ که شدی فراموش می کنی بزرگ شدیم و تمام زمین خوردن هایمان را یادمان رفت پس هنوز هم اگر لحظه ی نا خوشایندی هست باید به فراموشی بسپاریم و از نو برخیزیم .
به جای آن تمام خاطرمان را لبریز کنیم از رویاهایی که تمام قلبمان برای تعبیرش می تپد .
انسان بدون رویا یک توده ی خاکستری است سرشار از تکرار.
هر روز رویاهایتان را در آغوش بگیرید و تا از لذت دستیابی شان سیراب نشده اید دست از رویا پردازی نکشید.