بررسی بازی No Man's Sky با موضوع به روز رسانی های جدید این بازی

بازی No Man's Sky بعد از همه‌ی بحث‌هایی که در جوامع گیمری راه انداخته بود منتشر شد و بالاخره دیدیم که این کهکشان عظیم واقعاً چطور سعی می‌کند که یک «بازی» باشد. با بررسی No Man's Sky همراه زومجی باشید.

همه‌ی ما تجربه‌ی بازی‌هایی را که هیچ شباهتی به تریلرها و وعده‌ وعیده‌هایشان ندارند داشته‌ایم. آن نمایش‌های پر زرق و برق که از ناکجا می‌آیند و برگ برنده‌ی کنفرانس‌ها می‌شوند و گیمرها را انگشت به دهان می‌گذارند، مدتی خبری ازشان نمی‌شود و وقتی بالاخره منتشر می‌شوند، حیوان دیگری هستند که جای طوطی فروخته شده‌اند. قضیه‌ی No Man's Sky اما کمی فرق می‌کند. هنگام تماشای تریلرهای بازی و صحبت‌های سازندگان و خواندن اخبار مربوط به آن، درست نمی‌دانستیم با چه طرفیم. یک دنیای عظیم که توسط الگوریتم‌های تصادفی ساخته شده و 18 کوینتیلیون سیاره که آزادانه می‌توانیم به آن‌ها سفر کنیم؟ خب، هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد اما چرا؟ چرا کسی باید بازی‌ای بسازد که اگر بخواهید همه‌جای آن را بگردید، به پنج میلیارد سال زمان احتیاج دارید؟ ما با دیدن وسعت بازی به وجد می‌آمدیم اما همیشه ته دلمان این سوال بود که من باید با این کهکشان چه کار کنم؟ در مقاله‌ی «تئوری بزرگ No Man's Sky»، رضا حاج‌محمدی با ظرافت خاصی این مسئله را باز کرده و با دید بازتری به هدف بازی نگاه کرده است. اما ما اینجا می‌خواهیم از دید یک «بازی» به No Man's Sky نگاه کنیم، چرا که در هر صورت تیم سازنده این مدیوم را برای پیاده‌سازی افکار و ایده‌های خود انتخاب کرده و اگر با قواعد آن آشنا نباشد، هرچقدر هم که نوآور باشد نتیجه‌ای نمی‌گیرد.

No Man's Sky در هسته‌ی خود یک بازی بقا و ساخت و ساز است. شما باید برای هر هدفی که در بازی دارید، سوخت و منابع مورد نیاز داشته باشید وگرنه راه به جایی نخواهید برد. برای به دست آوردنشان هم یا می‌توانید روی سطح سیاره‌ها دنبال آن‌ها بگردید یا از فروشندگان فضایی منابع را بخرید. در راه رسیدن به دیگر سیاره‌ها این سوخت‌ها و منابع را خرج می‌کنید و دوباره آن‌ها را به دست می‌آورید. همانطور که می‌بینید آن دنیای نامتناهی در حد یک بازی موبایلی تقلیل پیدا می‌کند، چون No Man's Sky بعد از ده ساعت تقریباً هیچ ایده‌ی تازه‌ای ندارد و تمام زرق و برقش رنگ می‌بازد. اما آیا این دلیل می‌شود که همین‌جا نسخه‌ی بازی را بپیچیم، آن را یک ناامیدی تمام عیار لقب بدهیم و دیگر برای هیچ‌ بازی‌ای هیجان‌زده نشویم؟ قطعاً خیر.